Zgromadzenie Ogólne ONZ

Sesja sześćdziesiąta czwarta

Punkt 46 Porządku obrad

Poprawa bezpieczeństwa ruchu drogowego w skali globalnej

ZGROMADZENIE OGÓLNE,

PRZYWOŁUJĄC uchwalone przez siebie rezolucje nr 57/309 z dnia 22 maja 2003 r., nr 58/9 z 5 dnia listopada 2003 r., nr 58/289 z 14 dnia kwietnia 2004 r., nr 60/5 z 26 dnia października 2005 r. i nr 62/244 z dnia 31 marca 2008 r. w sprawie poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego w skali globalnej;

BIORĄC POD UWAGĘ notę Sekretarza Generalnego przekazującego raport w sprawie poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego w skali globalnej i zawarte w nim zalecenia;

UZNAJĄC ogrom ciążącego na nim w skali globalnej obowiązku zmniejszenia śmiertelności wynikającej z wypadków w ruchu drogowym, a także liczby rannych w wyniku takich wypadków, wynoszącej od 20 do 50 milionów w skali roku i przekładającej się w wielu przypadkach na trwałą utratę sprawności;

ZWRACAJĄC UWAGĘ NA FAKT, iż konsekwencje tego poważnego problemu dotyczącego zdrowia publicznego mają szeroki zasięg społeczny i ekonomiczny, co - przy braku reagowania - może wpłynąć niekorzystnie na zdolność państw do zrównoważonego rozwoju i zahamować postęp w realizacji milenijnych celów rozwoju (Millennium Development Goals);

PODKREŚLAJĄC wagę dalszego podejmowania przez Państwa Członkowskie wysiłków na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego w ramach wytyczonych przez Raport Światowej Organizacji Zdrowia na temat zapobiegania obrażeniom w wypadkach drogowych (World Report on Road Traffic Injury Prevention) i należytego wykonywania przez nie zawartych w Raporcie zaleceń - przez zwrócenie szczególnej uwagi na główne wskazane w nim czynniki ryzyka, takie jak niestosowanie pasów bezpieczeństwa ani fotelików dla dzieci, nieużywanie kasków ochronnych, jazda pod wpływem alkoholu lub środków odurzających, brak dostosowania prędkości i jazda z przekroczeniem dozwolonej prędkości oraz brak odpowiedniej infrastruktury, jak też przez wzmocnienie systemu zarządzania bezpieczeństwem ruchu drogowego i zwrócenie szczególnej uwagi także na niechronionych użytkowników dróg, takich jak piesi, rowerzyści i motocykliści oraz użytkownicy publicznych środków transportu, a także na poprawę opieki powypadkowej nad ofiarami wypadków drogowych.

WYRAŻAJĄC UZNANIE dla Światowej Organizacji Zdrowia za jej rolę w wykonywaniu mandatu powierzonego jej przez Zgromadzenie Ogólne odnośnie do ścisłej współpracy z Komisjami Regionalnymi ONZ w zakresie koordynowania prac nad zagadnieniami bezpieczeństwa ruchu drogowego w ramach systemu Narodów Zjednoczonych, a także za postęp osiągnięty w ramach ukierunkowanego na doradztwo mechanizmu współpracy Organizacji Narodów Zjednoczonych w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego (the United Nations Road Safety Collaboration), za pośrednictwem którego rządy i społeczeństwa obywatelskie uzyskują - w oparciu o przykłady dobrej praktyki - wytyczne służące wspieraniu działań w zakresie zwalczania głównych czynników ryzyka w ruchu drogowym i przyczyniania się do realizacji tych działań.

WYRAŻAJĄC WDZIĘCZNOŚĆ wobec Komisji Regionalnych Organizacji Narodów Zjednoczonych za pracę tych komisji i ich organów pomocniczych włożoną w intensyfikację prowadzonych przez nie działań na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego, a także za opowiadanie się przez nie za zwiększeniem politycznego zaangażowania w kwestie bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz przyjmując w tym kontekście z zadowoleniem konkluzje i zalecenia wypracowane w ramach projektu Poprawa bezpieczeństwa ruchu drogowego w skali globalnej: wyznaczanie celów na poziomie regionalnym i krajowym służących zmniejszeniu liczby ofiar wypadków drogowych (Improving global road safety: setting regional and national road traffic casualty reduction targets), realizowanego przez Komisje Regionalne ONZ w celu wsparcia państw o niskim i średnim poziomie dochodu narodowego w osiągnięciu przez nie założonych celów w zakresie zmniejszenia liczby ofiar wypadków drogowych;

WYRAŻAJĄC UZNANIE dla Deklaracji ministerialnej w sprawie zapobiegania przemocy i czynom skutkującym obrażeniami ciała (Declaration on Violence and Injury Prevention) podpisanej przez ministrów zdrowia państw obu kontynentów amerykańskich w trakcie spotkania ministerialnego w sprawie zapobiegania przemocy i czynom skutkującym obrażeniami ciała, które odbyło się w Meridze (Meksyk) 14 marca 2008 r.; dla Deklaracji z Doha (The Doha Declaration) i dla innych materiałów wyjściowych z warsztatów nt. budowania partnerstwa na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego w bliskowschodnim regionie Maszrek, zorganizowanych przez Komisję Gospodarczo-Społeczną ds. Azji Zachodniej (ESCWA) w Doha w dniach 21-22 października 2008 r.; dla konkluzji i zaleceń Europejskiej Komisji Gospodarczej (ECE) na Konferencję w sprawie poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego w Europie południowej i wschodniej, dotyczącą wyznaczania celów na poziomie regionalnym i krajowym służących zmniejszeniu liczby ofiar wypadków drogowych (European Conference on Improving Road Traffic Safety in South-Eastern Europe: Setting Regional and National Road Traffic Casualty Reduction Targets), która odbyła się w miejscowości Halkida (Grecja) w dniach 25-26 czerwca 2009 r.; dla warsztatów  dotyczących wyznaczania celów na poziomie regionalnym i krajowym służących zmniejszeniu liczby ofiar wypadków drogowych w regionie objętym pracami Komisji Gospodarczo-Społecznej ds. Azji Zachodniej (ESCWA), zorganizowanych przez ESCWA we współpracy z krajowym organem ds. transportu Zjednoczonych Emiratów Arabskich i przeprowadzonych w Abu Dhabi w dniach 16-17 czerwca 2009 r.; dla konferencji na temat Uczyńmy drogi bezpieczną częścią Afryki (Make roads safe Africa), zorganizowanej przez Komisję Gospodarczą ds. Afryki (ECA) w Dar es Salam w dniu 7 lipca 2009 r.; dla Deklaracji ministerialnej w sprawie poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego na obszarze Azji i Pacyfiku (the Ministerial Declaration on Improving Road Safety in Asia and the Pacifc); dla zaleceń wydanych po Spotkaniu grupy ekspertów ds. poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego (Expert Group Meeting on Improving Road Safety), zorganizowanym przez Komisję Gospodarczo-Społeczną ds. Azji i Pacyfiku (ECOSOC) i przeprowadzonym w Bangkoku w dniach 2-4 września 2009 r., na którym zwrócono szczególną uwagę na pożyteczność kompilacji wyników powyższych działań w formę jednej wytycznej obejmującej w zarysie przykłady dobrej praktyki związanej z dbałością o bezpieczeństwo ruchu drogowego w regionie, o którym mowa; oraz dla wyników spotkań ekspertów ds. poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego, organizowanych prze ECOSOC w latach 2008-2009;

A TAKŻE WYRAŻAJĄC UZNANIE dla szeregu innych ważnych wysiłków podejmowanych w skali międzynarodowej i ukierunkowanych na bezpieczeństwo ruchu drogowego, w tym dla raportu Międzynarodowego Forum Transportu (ITF) Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), zatytułowanego: Ku poziomowi „zero" - ambitne cele w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz bezpieczne podejście systemowe (Towards Zero: Ambitious Road Safety Targets and the Safe System Approach); dla Międzynarodowej konferencji nt. bezpieczeństwa drogowego pracowników sektora transportu drogowego (International Conference on Road Safety at Work), która odbyła się w Waszyngtonie D.C. w dniach 16-18 lutego 2009 r.; dla Konferencji nt. bezpieczeństwa drogowego pracowników sektora transportu drogowego (Road Safety at Work Conference), mającej miejsce w Dublinie 15 czerwca 2009 r., która uwydatniła wagę bezpieczeństwa floty transportowej i duże znaczenie podmiotów z prywatnego sektora transportu drogowego w odpowiadaniu na obawy pracowników tego sektora związane z niebezpiecznymi zachowaniami na drodze; 

ODNOTOWUJĄC znaczenie wszystkich inicjatyw podejmowanych na szczeblu krajowym i regionalnym dla większego uświadomienia wagi bezpieczeństwa ruchu drogowego;

UZNAJĄC TAKŻE ważną rolę linii kredytowych udostępnianych przez Bank Światowy dla projektów realizowanych w ramach programów bezpieczeństwa ruchu drogowego w skali globalnej - będących mechanizmem finansowania pomagającym budować potencjał w tym zakresie i wspierającym takie projekty technicznie, a jednocześnie będących narzędziem zapewniającym środki finansowe niezbędne do podjęcia kwestii bezpieczeństwa ruchu drogowego przez państwa o niskim lub średnim poziomie dochodu narodowego - jak również wyrażając uznanie dla wzrostu finansowania projektów dotyczących bezpieczeństwa ruchu drogowego, realizowanych na szczeblu krajowym, regionalnym i globalnym, a w szczególności przyjmując z zadowoleniem pomoc finansową dla Światowej Organizacji Zdrowia oraz Banku Światowego - w związku z oferowanym przez Bank instrumentem finansowania projektów z zakresu bezpieczeństwa ruchu drogowego w skali globalnej jak wyżej - ze strony wszystkich darczyńców, w tym rządów Australii, Niderlandów i Szwecji, a także Bloomberg Philanthropies i Fundacji na rzecz Rozwoju Motoryzacji i Społeczeństw Międzynarodowej Federacji Samochodowej (FIA Foundation for the Automobile and Society);

UZNAJĄC NASTĘPNIE znaczenie pracy Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej (ISO) nad stworzeniem norm dla systemów zarządzania bezpieczeństwem ruchu drogowego;

UZNAJĄC wagę raportu Komisji ds. Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego w Skali Globalnej (Commission for Globar Road Safety): Uczynić drogi bezpiecznymi - Dekada działań na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego (Make Roads Safe: A Decade of Action for Road Safety), łączącego bezpieczeństwo ruchu drogowego z kwestią zrównoważonego rozwoju i wzywającego do ustanowienia dekady działań na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego i uruchomienia kampanii Uczynić drogi bezpiecznymi jako globalnego narzędzia służącego zwiększeniu świadomości społecznej w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego i postulowaniu przeznaczenia większych środków finansowych na te cele;  

UZNAJĄC znaczenie opublikowanego przez Światową Organizację Zdrowia Raportu na temat stanu bezpieczeństwa ruchu drogowego w skali globalnej (Global Status Report on Road Safety), dostarczającego pierwszą ocenę stanu bezpieczeństwa ruchu drogowego w skali globalnej i zwracającego uwagę na fakt, iż połowa przypadków utraty życia w wypadkach drogowych dotyczy niechronionych użytkowników dróg, a także na fakt, iż stosunkowo niewiele państw w skali globalnej dysponuje wyczerpującymi rozwiązaniami prawnymi regulującymi kwestie dotyczące wszystkich kluczowych czynników ryzyka w ruchu drogowym;

PRZYJMUJĄC Z ZADOWOLENIEM wspólne oświadczenie Banku Światowego i sześciu wiodących międzynarodowych banków rozwoju, tzn. Afrykańskiego Banku Rozwoju (African Development Bank), Azjatyckiego Banku Rozwoju (Asian Development Bank), Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju (European Bank for Reconstruction and Development), Europejskiego Banku Inwestycyjnego (European Investment Bank), Interamerykańskiego Banku Rozwoju (Inter-American Development Bank) oraz Islamskiego Banku Rozwoju (Islamic Development Bank) nt. współpracy ukierunkowanej na zwiększenie komponentu bezpieczeństwa ruchu drogowego w realizowanych przez nie programach inwestycji w infrastrukturę - dzięki lepszej koordynacji dokonywanych inwestycji i stosowaniu audytów bezpieczeństwa oraz ewaluacji projektów dotyczących bezpieczeństwa ruchu drogowego.

WYRAŻAJĄC TROSKĘ z powodu ciągłego wzrostu liczby ofiar śmiertelnych i rannych w wypadkach w ruchu drogowym, zwłaszcza w państwach o niskim i średnim poziomie dochodu narodowego, a także pamiętając o tym, iż wskaźnik śmiertelności dla sektora transportu drogowego jest znacznie wyższy, niż dla innych sektorów transportu - także w państwach o wysokim poziomie dochodu narodowego;

WYRAŻAJĄC UZNANIE dla wysiłków podejmowanych przez państwa o niskim i średnim poziomie dochodu narodowego w celu stosowania przez nie zasad dobrej praktyki, wyznaczania ambitnych celów i monitorowania sytuacji na drogach w zakresie wypadków ze skutkiem śmiertelnym;

POTWIERDZAJĄC potrzebę dalszego zacieśniania współpracy międzynarodowej i wymiany wiedzy na temat bezpieczeństwa ruchu drogowego - z uwzględnieniem potrzeb w tym zakresie państw o niskim i średnim poziomie dochodu narodowego;

UZNAJĄC FAKT, iż wypracowanie rozwiązania w sytuacji kryzysu bezpieczeństwa ruchu drogowego w skali globalnej może nastąpić wyłącznie poprzez współpracę międzysektorową i partnerskie działanie wszystkich, których kryzys ten dotyczy - zarówno w sektorze prywatnym, jak i publicznym, przy zaangażowaniu społeczeństwa obywatelskiego;  

UZNAJĄC TAKŻE rolę badań w podejmowaniu decyzji w sprawie bezpieczeństwa ruchu drogowego w oparciu o znajomość faktów i o rzetelne założenia polityki w tym zakresie, jak też ich rolę też w prowadzeniu monitoringu i ewaluacji zrealizowanych projektów w kontekście uzyskanych rezultatów, a także uznając potrzebę zwiększenia skali badań dla objęcia nimi nowego problemu dotyczącego czynników rozpraszających uwagę na drodze jako nowego czynnika ryzyka prowadzącego do katastrof w ruchu drogowym;

UZNAJĄC wiodącą rolę Omanu w zwróceniu uwagi społeczności międzynarodowej na kryzys bezpieczeństwa ruchu drogowego w skali globalnej; 

WYRAŻAJĄC UZNANIE dla Rządu Federacji Rosyjskiej jako gospodarza Pierwszej globalnej konferencji ministerialnej nt. bezpieczeństwa ruchu drogowego: Czas na działanie (First Global Ministerial Conference on Road Safety: Time for Action) mającej miejsce w Moskwie w dniach 19-20 listopada 2009 r., na której spotkały się delegacje ministerialne oraz przedstawiciele ds. transportu, zdrowia, edukacji, bezpieczeństwa i związanego z nim egzekwowania przestrzegania przepisów ruchu drogowego, a której zwieńczeniem była deklaracja wzywająca Państwa Członkowskie do opowiedzenia się za dekadą działań na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego;

   1.      Z ZADOWOLENIEM PRZYJMUJE deklarację podjętą na Pierwszej globalnej konferencji ministerialnej nt. bezpieczeństwa ruchu drogowego, która odbyła się w Moskwie w dniach 19-20 listopada 2009 r., 2009;

   2.      OGŁASZA lata 2011-2020 Dekadą działań na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego (Decade of Action for Road Safety), której celem jest zatrzymanie, a następnie obniżenie prognozowanych wskaźników śmiertelności dotyczących wypadków drogowych w skali globalnej poprzez intensyfikację działań prowadzonych na szczeblu krajowym, regionalnym i globalnym;

   3.      ZWRACA SIĘ do Światowej Organizacji Zdrowia i do Komisji Regionalnych ONZ, aby - we współpracy z partnerami funkcjonującymi w ramach mechanizmu współpracy Narodów Zjednoczonych na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego (United Nations Road Safety Collaboration) i z innymi podmiotami mającymi wpływ na stan bezpieczeństwa ruchu drogowego - opracowali dziesięcioletni plan działań (Plan of Action of the Decade / Plan Działań Dekady) jako dokument zawierający wytyczne pomocne w realizacji przyjętych celów;

   4.      POTWIERDZA wagę podjęcia działań na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego w skali globalnej, a także potrzebę dalszego wzmacniania współpracy międzynarodowej przy uwzględnieniu potrzeb państw o niskim i średnim poziomie dochodu narodowego, włącznie z państwami najsłabiej rozwiniętymi i państwami afrykańskimi - poprzez budowanie potencjału tych państw w sferze bezpieczeństwa ruchu drogowego i zapewnienie pomocy finansowej i technicznej dla wsparcia podejmowanych przez nie wysiłków;

   5.      UZNAJE FAKT, iż multilateralna pomoc techniczna i finansowa, służąca budowaniu potencjału w sferze bezpieczeństwa ruchu drogowego powinna być świadczona na zasadach przewidywalności i terminowości, bez stawiania nieuzasadnionych warunków, z uwzględnieniem faktu, iż nie istnieją rozwiązania dobre dla wszystkich i z wzięciem pod uwagę specyfiki każdego państwa, związanej z jego potrzebami i priorytetami;

   6.      WZYWA Państwa Członkowskie do wdrażania działań ukierunkowanych na bezpieczeństwo ruchu drogowego, zwłaszcza w dziedzinie zarządzania bezpieczeństwem ruchu drogowego, infrastruktury drogowej, bezpieczeństwa pojazdów, zachowań użytkowników drogi, w tym także przy uwzględnieniu zagadnienia czynników rozpraszających uwagę na drodze oraz kwestii edukacji w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego i opieki powypadkowej, co obejmuje także rehabilitację osób niepełnosprawnych - w oparciu o odnośny plan działania;

   7.      ZACHĘCA wszystkie Państwa Członkowskie do określenia docelowego poziomu obniżenia liczby ofiar wypadków drogowych w kraju w skali roku - do zrealizowania przed upływem dekady objętej odnośnym Planem Działania;

   8.      WZYWA do ujęcia w Planie Działań Dekady, o którym mowa, działań uwzględniających potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa wszystkim użytkownikom drogi, a w szczególności do uwzględnienia potrzeb pieszych, rowerzystów i innych niechronionych uczestników ruchu drogowego w państwach o niskim lub średnim poziomie dochodu narodowego - poprzez wspieranie odpowiedniej polityki legislacyjnej i infrastrukturalnej, takich państw i zwiększanie udziału „przyjaznych" środków transportu w kontekście polityki zrównoważonego rozwoju, przy czym mając powyższe na uwadze zachęca międzynarodowe instytucje finansowe i banki rozwoju regionalnego do wspierania państw rozwijających się w budowaniu przez nie systemów „przyjaznej" dla człowieka i środowiska komunikacji publicznej, także w kontekście obniżenia liczby wypadków w ruchu drogowym;

   9.      WZYWA TAKŻE do podejmowania wspólnych działań, angażujących przedstawicieli wielu sektorów, na rzecz zwiększenia liczby państw dysponujących wyczerpującymi rozwiązaniami prawnymi regulującymi kwestie dotyczące wszystkich kluczowych czynników ryzyka w ruchu drogowym, w tym także używania pasów bezpieczeństwa i fotelików dla dzieci, kasków ochronnych, prowadzenia po spożyciu alkoholu oraz jazdy z nadmierną prędkości, tak, aby przed upływem obecnej dekady ich odsetek wzrósł z 15% w 2009 r. (dane ze Światowego raportu na temat bezpieczeństwa ruchu drogowego (Global Status Report on Road Safety) do ponad 50%. Zachęca również Państwa Członkowskie do bardziej stanowczego egzekwowania już istniejących przepisów prawnych w zakresie bezpieczeństwa ruchy drogowego, uwzględniających powyższe czynniki ryzyka;

   10.    ZACHĘCA rządy państw, spółki z udziałem kapitału prywatnego i skarbu państwa, organizacje pozarządowe i organizacje ponadnarodowe do podejmowania stosownych działań zmierzających do zniechęcania uczestników ruchu drogowego do używania urządzeń rozpraszających uwagę na drodze, w tym do wysyłania SMS-ów w trakcie jazdy, co prowadzi do zwiększenia liczby wypadków z ofiarami śmiertelnymi i rannymi na drodze; 

   11.    ZACHĘCA rządy państw do przyjmowania wiodącej roli we wdrażaniu działań objętych Planem Działań Dekady, przy jednoczesnym sprzyjaniu współpracy międzysektorowej w ramach wysiłków podejmowanych przez środowiska akademickie, sektor prywatny, stowarzyszenia zawodowe, organizacje pozarządowe i społeczeństwo obywatelskie, w tym także przez krajowe struktury Czerwonego Krzyża oraz Czerwonego Półksiężyca, organizacje zrzeszające ofiary wypadków drogowych, organizacje młodzieżowe i media;

   12.    ZACHĘCA Państwa Członkowskie, organizacje międzynarodowe, banki rozwoju i instytucje finansujące, fundacje, stowarzyszenia zawodowe oraz spółki sektora prywatnego do rozważenia możliwości zapewnienia przez nie adekwatnych oraz dodatkowych środków na sfinansowanie działań objętych Planem Działania na bieżącą dekadę;

   13.    ZWRACA SIĘ do partnerów współdziałających w ramach mechanizmu współpracy Narodów Zjednoczonych na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego o kontynuację działań w charakterze nieformalnego mechanizmu konsultacyjnego, w tym także na rzecz wdrażania działań objętych Planem Działania Dekady;

   14.    ZACHĘCA Światową Organizację Zdrowia i Komisje Regionalne ONZ do zorganizowania - we współpracy z innymi partnerami tworzącymi mechanizm współpracy Narodów Zjednoczonych na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego - Drugiego Światowego Tygodnia Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego ONZ (The Second United Nations Global Road Safety Week) w celu otwarcia bieżącej dekady działań w tym zakresie;

   15.    ZACHĘCA Państwa Członkowskie do dalszego wzmacniania ich zaangażowania na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego, w tym także poprzez obchodzenie Światowego Dnia Pamięci o Ofiarach Wypadków Drogowych (The World Day of Remembrance for Road Traffic Victims) w każdą trzecią niedzielę listopada;

   16.    ZACHĘCA TAKŻE Państwa Członkowskie, aby - jako umawiające się strony - zobowiązały się do wykonania postanowień aktów prawnych ONZ dotyczących bezpieczeństwa ruchu drogowego, a także, aby przestrzegały postanowień Konwencji praw osób niepełnosprawnych (ONZ) (Convention on the Rights of Persons with Disabilities);

   17.    ZACHĘCA Światową Organizację Zdrowia i Komisje Regionalne ONZ do koordynowania - w ramach mechanizmu współpracy Narodów Zjednoczonych na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego - systematycznie prowadzonego monitoringu stopnia zaawansowania w realizacji globalnych celów wyznaczonych w Planie Działania na najbliższą dekadę, a także do opracowywania raportów na temat stanu bezpieczeństwa ruchu drogowego i innych właściwych narzędzi kontroli; 

   18.    WZYWA Państwa Członkowskie i społeczność międzynarodową do włączenia punktu dotyczącego bezpieczeństwa ruchu drogowego do porządku innych obrad prowadzonych na szczeblu międzynarodowym, np. dotyczących rozwoju, środowiska i urbanizacji;

   19.    UZNAJE wagę śródokresowych i końcowych przeglądów dotyczących zaawansowania w realizacji celów założonych w Planie Działań Dekady i zachęca zainteresowane Państwa Członkowskie do organizowania - w konsultacji z partnerami tworzącymi mechanizm współpracy Narodów Zjednoczonych na rzecz bezpieczeństwa ruchu drogowego - międzynarodowych, regionalnych i krajowych spotkań dotyczących oceny wykonania Planu Działań Dekady;

   20.    PODEJMUJE DECYZJĘ o włączeniu do tymczasowego porządku obrad sześćdziesiątej szóstej sesji punktu Światowy kryzys bezpieczeństwa ruchu drogowego i zwraca się do Sekretarza Generalnego o złożenie Zgromadzeniu Ogólnemu na tej sesji raportu z postępu w realizacji celów założonych w Planie Działań Dekady.

Źródło: http://www.who.int/violence_injury_prevention/publications/road_traffic/UN_GA_resolution-54-255-en.pdf